لطفی پس از پایان بازی با اظهار بی اطلاعی از دلایل اخراجش در سه دقیقه آخربازی به شیرزنان گفت:من نمي‌دانم مشكل حراست چه بود، مربي هند هم مرد بود، بازيكنان ايران هم همه پوشش اسلامي داشتند; آنها مثل بچه‌هاي من مي‌مانند، سرمربي ايران هم فقط كلاه گذاشته بود، ايراني نبود، چيني بود. اگر مشكلي وجود داشت، فدراسيون فوتبال اجازه نمي‌داد من در كنار كادر فني بمانم.

مریم ساعدی از تماشاچیان بازی که به شدت از بازرسی بدنی برای ورود به ورزشگاه عصبانی بود ،در این باره به شیرزنان گفت: "چنان ما را می گشتند، انگار بمب حمل می کردیم!موبایل هایمان را جلوی در گرفتند و گفتند بازیکنان هندی حجاب ندارند، نمی شود عکس هایشان منتشر شود. اما حالا که آمدیم داخل، می بینیم هم مربی ایران مرد است و هم هندی ها همراه تیمشان یک مرد آورده اند!"

سارا محمدی نیز که برای تشویق بازیکنان تیم ملی به ورزشگاه آرارات امده بود، گفت:جلوی در هم موبایلمان را گرفتند و هم بازرسی بدنی شدیم. برای اینکه گفتند کسی موبایلش را پنهانی به داخل نیاورد. البته اینجا 3-4 تا مرد حضور دارند! تازه خیلی از تماشاچی ها هم روسری هایشان را به هوای اینکه جو کاملا زنانه است برداشته اند!آنوقت فقط ایراد از موبایل و دوربین است!"

البته در بين دو نيمه، نيرو‌هاي پليس زن حفظ حجاب را به تماشاگران متذكر شدند. مهتاب، دختر جوانی که به شدت از اين تذكر ناراحت بود گقت: اينجا اجازهء عكاسي و فيلمبرداري كه داده نشده و تمام موبايل‌ها را در ورودي استاديوم گرفته‌اند حالا می گویند حجابتان را رعایت کنید چون مربی دو تیم مرد هستند.

مربی هند:ایران جوانمردانه بازی نکرد!!

علاوه بر این ها، داوری بازی هم اعتراض های شدیدی را به همراه داشت در حالیکه که ایرانی ها مدعی بودند که دو پنالتی به نفع آنها گرفته نشده است کادر فنی هندهم معتقد بودند گل چهارم ایران با دست وارد دروازه شده است و این موضوع موجب شد که سرمربی هند به نشانه اعتراض در کنفرانس خبری سکوت کند و مربی تیم جوابگوی سوالات خبرنگاران شد.اومعتقد بود ایران جوانمردانه بازی نکرده است!

اما لطفی مربی ایران معتقد بود گل چهارم مشکلی نداشته و در این میان حق ایران خورده شده است.او درباره داوری گفت: داور بسيار ضعيف كار كرد، او دو پنالتي را براي ما نگرفت و خيلي جاها بي تفاوت بود. او درباره اعتراض هند به گل آخر گفت: گل ما مشكلي نداشت، فيلمش هست، ببينيد، زماني كه توپ به سمت دروازه شوت شد و دروازه‌بان آن را دفع كرد، بازيكن ما با سر توي دروازه زد، چيزي براي اعتراض وجود نداشت.

لطفی افزود: به بچه‌ها گفته بودم دريبل مزه فوتبال است، بزنيد ولي در جايش، وقتي دريبل تكنيك با ارزشي است كه پاس بدهيد، شوت كنيد و فضا ايجاد كنيد، اما عشق به گل زني گاهي بازي را اينگونه مي‌كند. قبول دارم تك‌روي بچه‌ها موقعيت‌هاي زيادي را از ما گرفت، همه را يادداشت كرديم و به بچه‌ها هم تذكر مي‌دهيم.

این درحالی بود که مربی هندی که به جای سرمربی تیم در کنفرانس خبری صحبت می کرد برخلاف لطفی معتقد بود: يكي از بازيكنان ايران كه شماره او را نمي‌دانم به زمين خورد و بازيكن ديگري توپ را با دست به سمت دروازه زد.

از سوی دیگر سرمربي هند، پريم كانت سينك، نظرش را درباره بازي اينگونه بيان كرد: بچه‌ها نتوانستند انتظارات مربيان را برآورند و ما از تاكتيك‌هاي آنها راضي نبوديم، بله ما شكست را مي‌پذيريم اما خوشحاليم كه جوانمردانه بازي كرديم. دروازه‌بان ما مطمئن بود كه گل چهارم خطا بود، اما متاسفانه هيچ دوربيني در ورزشگاه وجود نداشت تا اين صحنه را ضبط كند تا ما از آنها بخواهيم فيلم را بازبيني كنند، بنابراين ما بازي را نگه داشتيم تا ببينيم نتيجه چه مي‌شود ولي آنها با ما همكاري نكردند.

برد يا باخت اهميت ندارد مهم بازي جوانمردانه است، گل چهارم اهميت زيادي داشت و به همين دليل از نتيجه ناراحتيم. ما به هند برمي گرديم و از طريق فدراسيون خود، اين موضوع را دنبال مي‌كنيم. وي در جواب خبرنگاري كه پرسيد «شما قبول داريد كه داور 2 پنالتي را هم به نفع ايران نگرفت؟ جواب داد: اينها مهم نيست، مهم گل‌هاي بازي است كه به ثمر رسيده است.

گفتنی است پانيپار كامئونك به عنوان داور وسط از تايلند، جا داوداو از ميانمار به عنوان كمك داور اول، شهيو آيوكائي از ژاپن به عنوان كمك داور دوم و جاكوئي ملكشام از استراليا به عنوان داور چهارم داوران این دیدار بودند.

رویای رفتن به استادیوم محقق شد!

علاوه بر برد شیرین ایران ،حضور تماشاچیان زن در ورزشگاه از نکات مثبت مسابقه دو تیم ایران و هند بود. گروه های زیادی از زنان و دختران در رده های سنی مختلف برای تشویق ایران در استادیوم حاضر شده بودند. در میان گروه های زیادی که برای تماشای دیدار به ورزشگاه آرارات امده بودند حضور گروه 20 نفره‌اي از دختران دبيرستاني که پرچم ایران را برروی صورتشان نقاشی کرده بودند بیش از همه جالب توجه بود. زني ميانسال نیز با شيپور سفيدرنگ سعی می کرد تماشاچیان را به وجد بیاورد. گروه هایی از بچه های دبیرستانی نیز از جنوب شهر برای دیدن بازی آمده بودند یکی ازآنها که خودش را بازیکن تیم بسکتبال محله 20 تهران معرفی کرد درباره دلیل حضورش در استادیوم گفت:خوشحالم که بعد از مدت ها ما هم اجازه پیدا کرده ایم بیاییم به استادیوم! ما که نمی توانیم بازی مردان را ببینیم اما تجربه امدن به استادیوم رویایی بود که بالاخره محقق شد!